आदरणीय पप्पा(बाबा)

जागा सुनीच झाली होऊ कसे मी व्यक्त 
   पोरक्या झाल्या भिंती झाले सुनेच दार
मिटल्या डोळ्यांत आज विचारांची परवण
   दूर देशी गेला बाबा सारे घर पोरके करुन...
सावरु कसे आता नाही मोठी एवढी मी
   माय माझी रडते सांगा जोजवू कसे तीला मी
माझे काळीज तुमच्या सावलीत उभे केले
   चटक्या पासून त्यास वाचवू कसे आता मी...
आहे द्विधा अवस्था माझ्या मनाची आज
   मार्ग तुम्हीच दावा मजला स्वप्नांमधी येवूनी
डोळ्यांत आसवांचे आज पूर लोटलेले 
   तुम्हांविना आता मजला माहेर पोरके झाले...
मनात आज वाटे यावे परतुनी पुन्हा तुम्ही
   तुम्हा विना आज आहे पोरकेच आम्ही
बांधले गेले हात आज कोणत्या दगडाखाली
   मुकेच शब्दही आज मनास बोचती आहे....
पाहुण्याच आहे आता तुमच्या लाडक्या लेकी
   आठवांत दिसती बाबा ते दुःख अपार आहे
आयुष्यांशी लागली स्पर्धा हार मान्य करते
   जिंकण्याचे सारे मार्ग बंद झाले आहे....
येई परतुनी एकदा आधार मनास द्याया
   तुमच्या नसण्याची जाणीव बोचते आहे...

                  ...चैता...

टिप्पण्या

या ब्लॉगवरील लोकप्रिय पोस्ट

रांगोळी

सुखाची निंद